اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

کد مطلب: ۱۷۵۰ ۱۳۹۶/۰۹/۱۷ - ۲۳:۵۴ ۴۹۱
حدیث عشق

در محضر استاد فروغی (سلّمه الله)

حدیث عشق

وجود رسول اکرم (صلّی الله علیه وآله) نه تنها در بین انبیاء الهی، بلکه در کلّ هستی دارای جایگاهی عظیم و بی بدیل است که حضورشان موجب شرف و رونق عالم می‌شود؛ به مانند اینکه جمعیتی به جهت ورود بزرگی و صاحب مقامی مجتمع گردد اگر آن بزرگ بدان مجلس نرود آن اجتماع بی معنا خواهد بود.

مقام دلگشـایش جمع جمع است

جمال جانفزایش شمع جمع است

شـده او پیش و دلها جمله از پی

گرفـته دسـت دلـهـا دامـن وی [۱]

همیشه ناقص عاشق کامل است و خود را در پای کامل قربانی می کند، این که انسان به چیزی عشق می‌ورزد به این دلیل است که کمالش را در آن چیز می بیند، حال عشق و محبت‌های آدمی یا برخواسته از تخیلات و هواهای نفسانی است که مانع طریق است و یا حقیقت دارد و موجبات تعالی او را فراهم می‌کند ، این که فطرت بشر میل به وجود رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) دارد چون کمال خود را در او می بیند.

بنواخت نور مصطفی آن استن حنانه را

کمتر ز چوبی نیستی حنانه شو حنانه شو[۲]

تنها راه تعالی نیز اقتدا به رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) و عشق بدین وجود مقدس است است ، به همین دلیل خدای متعال فرمود؛

لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ لِمَنْ کَانَ یَرْجُو اللَّهَ وَالْیَوْمَ الْآخِرَ وَذَکَرَ اللَّهَ کَثِیرًا [۳]

قطعا براى شما در [اقتدا به] رسول خدا سرمشقى نیکوست براى آن کس که به خدا و روز بازپسین امید دارد و خدا را فراوان یاد مى‌کند.

باید تمام هستی و دارایی‌ها؛ خودیت و منیت خود را فانی کرد تا در مسیر معرفت و تبعیت از رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) گام برداشت.

اگر این امیال و انانیت خود را به مسلخ عشق بردی، عالم آدمی تغییر یافته و به عالم حقیقت وارد می شود؛ چرا که با انسان کامل سنخیت پیدا می‌کند. [4]

تو عید جان قربانی و پیشت عاشقان قربان

بکش در مطبخ خویشم که قربانم به جان تو

————————————————————-

[۱] گلشن راز شیخ محمود شبستری

[۲] دیوان شمس غزل ۲۱۳۱

[۳] احزاب ۲۱

[4] دیوان شمس، غزل ٢١۶٢

0 0 vote
Article Rating