اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

فهرست کتاب
کد کتاب: ۹۶۹ ۱۳۹۶/۰۷/۰۲ - ۲۰:۰۱ ۲۹۲

مقصد سالک ملازمت به وجه الله است

در اثر تأمّل و تدبّر در آیات کریمه قرآنیّه این اصل مسلّم می گردد ، و حاصل آنکه خداوند در جائی از قرآن مجید می فرماید : مسافران کشته شده در راه خدا به طور جاوید زنده اند و هرگز نمیرند .

وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فِی سَبیلِ اللّهِ امْواتا بَلْ احْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ [14]

و در جائی دیگر می فرماید : هر چیزی فنا و نیستی پذیر است مگر وجه پروردگار .

کُلُّ شَیْ ءٍ هالِکٌ الا وَجْهَهُ [15]

و در جای دیگر می فرماید : هر چه در نزد پروردگار است بقا و ثبات دارد .

ما عِنْدَکُمْ یَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللّهِ باقٍ . [16]

از انضمام این آیات به یکدیگر معلوم می شود آنان که زنده بوده و در نزد پروردگار روزی می خورند عبارتند از وجه اللّه که بوار و زوال به نصّ آیه قرآن در آن راه ندارد . از طرف دیگر از آیات کریمه قرآنیّه معلوم می شود که مراد از وجه الله تعالی که زوال پذیر نیست همانا اسماء الهیّه است . و بیان آن اینست که در آیه دیگری همین وجه الله را که فنا و زوال در او راه ندارد تفسیر به اسماء خود نموده و صفت عزّت و جلالت را بر آن مترتّب ساخته است :

کُلُّ مَنْ عَلَیْها فانٍ – وَ یَبْقَی وَجْهُ رَبِّکَ ذُوالْجَلالِ وَ الْإکْرَامِ [17]

به اتّفاق جمیع مفسّرین کلمه “ذو” صفت برای “وجه” می باشد یعنی “وجه” پروردگار تو که آن وجه ذو الجلال و الاکرام است باقی است . و چون می دانیم که وجه هر شی ء عبارتست از آن چیزی که مواجهه بدان حاصل می شود ، بنابراین وجه هر چیز مظهر آن چیز است ، و مظاهر ، همان اسماء خدا هستند که مواجهه خدا با تمام مخلوقات به وسیله آنها انجام می گیرد ، و نتیجه آن این می شود که تمام موجودات فنا و زوال پذیرند مگر اسماء جلالیّه و جمالیّه ، و بالنتیجه معلوم می شود که سالکان إلی الله که به فیض سعادت بَلْ احْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ [18] رسیده اند عبارتند از اسماء جلالیّه و جمالیّه حضرت پروردگار جلّ و عزّ .

از همین گفتار به خوبی معلوم می شود که مراد ائمّه طاهرین سلام الله علیهم اجمعین – که فرموده اند : نَحْنُ اسْمَاءُ اللّهِ ، [19] چه بوده است ، و الا مقام حکومت ظاهریّه اجتماعیّه و وساطت و مباشرت در امور شرعیّه و احکام ظاهریّه الهیّه مقامی نیست که بدین کیفیّت خود را توصیف کنند . بلکه مراد همان فناء در ذات احدیّت است که ملازم با وجه الله گردیدن و مظهر اتمّ صفات جمالیّه و جلالیّه او شدن است که قابل قیاس با هیچ مقام و منصبی نیست .

5 1 vote
امتیازدهی به مقاله

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x